ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٤٢ - خوف عقلى و خوف نفسى

گاهى به زبان اثبات مانند( : اهدنا الصراط المستقيم ) و گاهى به زبان سلب مانند( ربنا لاتزع قلوبنا بعد اذ هديتنا ) , [٥] دوام آن مسئلت مى شود . سپس رسول خدا صلى الله عليه وآله به آنان فرمود : اگر راست مى گوئيد بيش از نيازتان , بنا نكنيد , و زائد بر توشه خود نيندوزيد و از خداوندى كه به سوى او برمى گرديد بپرهيزيد .

در روايتى درباب مسكن اينچنين آمده است كه مفاد آن با توجه به سائر ادله اين است كه , اگر كسى بيش از حاجتش طبقات بناء را بالا ببرد فرشته اى به او مى گويد( : أين تريد يا فاسق ؟) ! . [٦]

خوف عقلى و خوف نفسى

در پايان فرمود( : واتقوا الله الذى اليه ترجعون) گاهى سخن از( فاتقوا النار التى و قودها الناس والحجارة ) [٧] است , و گاهى سخن از( واتقوا الله الذى اليه ترجعون) اين تقوا همان خوف عقلى است نه خوف نفسى . هراس از جهنم گرچه كمال است , اما خوف نفسى است , ولى خوف از خداى سبحان كمال برتر و خوف عقلى . مثلا انسان عارف به مقام عصمت هنگامى كه وارد حرم معصوم سلام الله عليه مى شود , حريم مى گيرد . آن جلال و شكوه معصوم سلام الله عليه او را مرعوب نموده , در خويش احساس حقارت مى نمايد . اين خوف عقلى است , وقتى هم كه به آتش و امثال آتش مى رسد فاصله