ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٩٣ - اثبات ولايت تكوينى براى غير انبياء از اولياء الهى
مادر موسى بيان شده است , آنجا كه مى فرمايد :
( وأصبح فؤاد ام موسى فارغا ان كادت لتبدى به لولا أن ربطنا على قلبها لتكون من المؤمنين ) . [١]
يعنى اگر ما قلب او را به خود مرتبط نمى كرديم , ممكن بود او از شدت اندوه و خوف , تأثر پذيرد . اين آيه نشان مى دهد كه ارتباط با خداوندى كه جميل محض و قدير صرف است , موجب برطرف شدن هرگونه هراس و اندوه خواهد بود .
توضيح مطلب اين است كه غم , در اثر ارتباط با گذشته , و هراس در اثر ارتباط با آينده است . انسانى كه در گذشته چيزى را از دست داده محزون است , و فردى كه احتمال مى دهد در آينده چيزى را از دست بدهد , خائف و همچنين غمگين مى باشد . از اينرو اگر انسان دل به مبدأ هستى دهد , كه زمام گذشته و آينده در دست اوست , نه دچار اندوه , و نه گرفتار هراس مى گردد .
پس دليل نفى خوف و حزن مادر موسى عليه السلام كه با القاء كلمه( لا تخافى ولا تحزنى ) انجام شد , ارتباط و پيوند قلب او به خداوند است , و ارتباط تكوينى قلب به خداوند , يعنى توحيد تام , همان ولايت است .
در پايان آيه ٧ سوره قصص درباره الهام غيبى مادر موسى سلام الله عليهما چنين آمده است :
[١]سوره قصص , آيه ١٠ .