ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢١٩ - ولايت تكوينى و ولايت تشريعى خداوند

شمول آيه نسبت به ولايت تكوينى نيز از آن جهت است كه خداوند , صاحب ولايت بر توفيقات , و بر گرايشها و كششهاى درونى انسان است . اگر حكم خداوند به( أقيموا الصلوة واتوا الزكوة ) [٩] و فرمان او به( فاعلم أنه لااله الا الله واستغفر لذنبك وللمؤمنين ) [١٠] براى دو نفر يكسان تشريع شد , و از آن پس در يكى از آن دو , كشش و گرايش به امتثال حاصل گشت , زمام اين گرايش درونى كه يك امر تكوينى است به دست خداوند سبحان است كه ولى بر تكوين مى باشد .

پس آيه شريفه , هم ولايت تشريع خداوند را بر قانون و فقه شامل مى شود , و هم ولايت تكوينى او را بر دلها و قلوب انسانها .

از جمله آياتى كه دلالت بر ولايت تشريعى خداوند سبحان مى نمايد آيه ٣٦ سوره احزاب است كه مى فرمايد :

( وما كان لمؤمن ولا مؤمنة اذا قضى الله ورسوله أمرا أن يكون لهم الخيرة من أمرهم ومن يعص الله ورسوله فقد ضل ضلالا مبينا ) .

يعنى , اگر چه تكوينا همه مختارند( من شاء فليؤمن ومن شاء فليكفر ) [١١] ليكن احدى حق ندارد كه چون خدا و رسول به امرى حكم نمايند , به مخالفت برخاسته , و امرى ديگر را اختيار نمايد و هر كس