ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٩

( ان قوما عبدوا الله رغبة فتلك عبادة التجار , و ان قوما عبدوا الله رهبة فتلك عبادة العبيد , و ان قوما عبدوا الله شكرا فتلك عبادة الاحرار ) . [٤٣]

و از طرفى به طور ارسال به آن حضرت چنين منسوب است :

( الهى ما عبدتك خوفا من نارك ولا طمعا فى جنتك بل وجدتك أهلا للعبادة فعبدتك ) [٤٤]

و اگر هم حديثى به اين مضمون در جوامع روائى نباشد , هيچ ترديدى در صحت مضمون او نيست , زيرا هيچ عبادتى بالاتر از عبادت كسى كه ضربه تاريخساز خندق او از همه عبادت ها و از عبادت همگان تا روز قيامت افضل است نخواهد بود , و عبادت او نه تنها عبادت آزادگان است , بلكه برجسته ترين عبادت آنان مى باشد , مع ذلك دربارگاه الهى با نجواى واصلانه چنين عرض مى كند :

( وفكنى من شد وثاقى ) . [٤٥]

پروردگارا مرا از بند محكم آزاد فرما , با اينكه هم از دام ترس از جهنم رها بود , و هم از بند اشتياق به بهشت آزاد بود .

خلاصه آنكه تمام كمال هاى هستى در برابر هست محض ظهورى ندارد , بلكه معلوم مى شود وصف كمالى همان هستى صرف