ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٤١ - سلب حاكميت از غير خداوند سبحان

چنانكه در ذات و در وصف و در فعل خود نيز , بى همتاست .

از آنچه گذشت معناى آيه سوره كهف كه فرمود :

( مالهم من دونه من ولى ولا يشرك فى حكمه أحدا ) .

و هم چنين , معناى آيه سوره مباركه يوسف كه فرمود :

( ان الحكم الا لله) .

مستدل مى گردد .

به دليل سلب هرگونه شريك تشريعى و تكوينى نسبت به حاكميت خداوند سبحان است كه در سوره كهف آيه ١٧ , مى فرمايد :

( من يهدالله فهو المهتد ومن يضلل فلن تجد له وليا مرشدا ) .

آن را كه خداوند هدايت نمايد , اوست كه مهتدى است , و آن كس كه از هدايت خداوند بى بهره بماند , اوست كه بى ولى و بى راهنماست . بيان خداوند و در اين آيه شريفه , نكرده در سياق نفى است و افاده عموم مى نمايد , به اين معنى كه اگر كسى از هدايت الهى بى بهره باشد , هم در مسائل تشريعى و قانونگذارى , و هم در مسائل تكوينى و توفيق يابى , گمراه و ضال است .

به دليل همين سلب مطلق حاكميت از غير حق است كه در آيه ٤١ سوره رعد نيز آمده است :

( والله يحكم لامعقب لحكمه ) .