ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٤٣ - حكم الهى و حكم جاهلى
يوقنون ]( . [١]
اگر كسى پرورش انسان را به غير از خداوند سبحان بسپارد , از قانون جاهليت پيروى كرده است . زيرا كسى غير از خداوند به هيچ يك از انحاء مذكور , مالك شأنى از شؤون انسان نيست تا آن كه حق قانونگذارى داشته باشد .
عقل آن است كه بدان عبادت رحمن , و كسب بهشت رضوان مى شود :
( العقل ما عبد به الرحمن واكتسب به الجنان) . [٢]
بنابراين اگر كسى عبوديت حضرت رحمن را نموده , و به أحسن الاحكام كه معلوم اهل يقين است تمسك بورزد , عاقل است , و اگر به راهى جز آن پاى نهد , به ضلالت و جهالت گرفتار آمده است , چه اين كه :
( ماذا بعد الحق الاالضلال ) . [٣]
و در اين جهالت فرقى بين جهالت اولى و ثانوى نيست .
قرآن كريم كسانى را كه به آنچه از نزد حق نازل شده , تن در نمى دهند , علاوه بر آن كه به ضلالت و جهالت توصيف مى نمايد , كافر و فاسق و ظالم نيز مى خواند , در سوره مباركه مائده , آيه ٤٤ بعد از
[١]سوره مائده , آيه ٥٠ .
[٢]اصول كافى , كاب عقل و جهل , حديث ٣ .
[٣]سوره يونس , آيه ٣٢ .