ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٨٣ - اثبات ولايت تكوينى براى غير انبياء از اولياء الهى

سليمان قلمداد كنند , ليكن ظاهر آيه اين است كه آنكه اين كار را كرد غير از آن حضرت بود .

بدين ترتيب آيه ياد شده دلالت مى كند . بر اين كه از غير پيامبر , كرامتى كه قوى تر از طى الارض است ساخته است , زيرا طى الارض , طى كردن مسافت است به تنهايى , در زمانى اندك , اما در اين كار , علاوه بر آن , حمل چيزى ديگر نيز مطرح است .

در اينجا ممكن است اشكال شود به اين كه از نظر عقلى چگونه ممكن است تختى كه در فاصله دور قرار دارد , در فرصتى كمتر از چشم بهم زدن حاضر شود ؟ جواب اين است كه , اين عمل , امتناع عادى دارد , نه امتناع عقلى , زيرا عادت بر اين است كه چنين انتقالى در فاصله زمانى نسبتا طولانى انجام مى شود , و اما عقلا هيچ مانعى ندارد كه در فاصله زمانى كمترى اين انتقال انجام شود , و اصولا اعجاز و كرامت , از آن جهت اعجاز و كرامت است كه با امتناع عادى همراه است , گرچه از امتناع ذاتى يا امتناع وقوعى مصون مى باشد .

برخى خواسته اند مسأله انتقال تخت را به اين صورت پاسخ دهند كه هر موجود در هر لحظه فيضى جديد از حضرت حق دريافت مى نمايد , لذا هيچ مانعى ندارد كه تخت بلقيس , فيض هستى را در لحظه قبل در سبا , و در لحظه بعد در محضر حضرت سليمان دريافت نمايد . ليكن اين جواب نه راه اثبات دارد و نه با ادله عقلى موافق است , زيرا لازمه اش تعدد وجود شى ء بوده , و وجود هر لحظه اى حادث و جداى از وجود لحظه قبل خواهد بود , مگر اين كه مراد از