ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣١٠ - معرفت نفس و طريق كشف ولايت
عليه السلام در پاسخ فرمودند( : يوفق لذلك حتى يعرفه) [٦] نبى با دريافت توفيق خاص مى شناسد كه آنچه مشاهده مى كند حق است و از فرشته مى باشد .
همچنين ذيل حديث محاسن را در( كتاب الايمان والكفر) در( باب الرضا بالفضاء) نقل فرموده است .
اين كلام والاى صادقى , جام زلالى است از چشمه سار حيات بخش قرآن كريم كه قاطعانه اعلام مى دارد :
( فلا وربك لايؤمنون حتى يحكموك فيما شجربينهم ثم لايجدوا فى أنفسهم حرجا مما قضيت ويسلموا تسليما ) . [٧]
يعنى مؤمن واقعى كسى است كه در درون جانش نسبت به دستورات الهى , سلم محض باشد , و معناى سلم , چيزى فراتر از معناى سكوت بوده و همراه با سكون و طمأنينه است . اگر انسان در مشاجرات علمى و عملى خود , رجوع به پيامبر نموده , و در مقابل حكم او ظاهرا ساكت شود , ولى باطنا احساس ضيق و تنگى نمايد , اين نشانه آن است كه او اهل ايمان نيست .
پس راه شناخت ايمان , معرفت درون و بررسى و مراقبت نسبت به چگونگى تسليم در برابر فرمان الهى است . همان طور كه پيامبر و مؤمن با شهود كامل نفس خود , و برخورد او با احكام الهى , پى به نبوت و يا ايمان خود مى برند , اهل ولايت نيز , با شناخت نفس , به
[٦]اصول كافى , كتاب الحجة , باب الفرق بين الرسول والنبى والمحدث .
[٧]سوره نساء , آيه ٦٥ .