ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٩٦ - اثبات ولايت تكوينى براى غير انبياء از اولياء الهى

( نحن نقص عليك نبأهم بالحق أنهم فتية امنوا بربهم وزدناهم هدى و ربطنا على قلوبهم اذ قاموا فقالوا ربنا رب السموات والارض لن ندعوا من دونه الها لقد قلنا اذا شططا هؤلاء قومنا اتخذوا من دونه الهة لولا يأتون عليهم بسلطان بين فمن أظلم ممن افترى على الله كذبا ) . [٣]

آنان جوانان مؤمنى بودند كه چون استقامت ورزيدند , خداوند در قلوب آنها پيوند و ربط به خود را ايجاد نمود . اين پيوند و ربط الهى مصداقى از آن كبراى كلى است كه در سوره فصلت آمده است :

( ان الذين قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل عليهم الملائكة ألا تخافوا ولا تحزنوا وأبشروا بالجنة التى كنتم توعدون ) .

بر آنان كه گفتند پروردگار ما خداوند است , و استقامت ورزيدند , ملائكه نازل گرديده , و از خوف و حزن بازشان داشته , و به بهشت بشارتشان مى دهند .

اصحاب كهف نيز در زمره كسانى بودند كه به مفاد آياتى كه ذكر آن رفت , عمل كردند( . قاموا) يعنى قيام كردند .

( فقالوا ربنا رب السموات والارض ) .

و گفتند پروردگار ما , پروردگار آسمانها و زمين است . از اينرو خداوند قلب آنان را با خود مرتبط نمود . اين ارتباط قلوب كه آن فراز از