ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٦
وصول به ولايت همان شهود توحيد ذات و صفات و افعال است , و با اين حال هرگز كمالى از كمال هاى هستى به غير خداوند استناد نمى يابد , بلكه همه آنها منحصرا به ذات اقدس الهى منتسب خواهد بود . نمونه هائى از كمال هاى هستى كه در حال سلوك مطلوب است و در حال وصول مسلوب مى گردد , و اين سلب از هر اثباتى نيز بهتر است ذيلا بيان مى شود .
يكم : علم از كمال هاى هستى است و هر سالكى بدان نيازمند مى باشد , ليكن وقتى واصل شد , همه علوم را فانى در وصف علم نامحدود حق مى نگرد , و براى خود يا ديگران سهمى نمى بيند , چه اينكه سيدالاولياء حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در عين حال كه مى فرمايد :
( ينحدر عنى السيل ولايرقى الى الطير ) . [٣٦]
سيلاب دانش از قله هاى روحم مى ريزد , و پرنده انديشه كسى به اوج جانم نمى پرد .
( سلونى قبل أن تفقدونى فلانا بطرق السماء أعلم منى بطرق الارض ) . [٣٧]
از من بپرسيد هر چه مى خواهيد . هر آينه من به راههاى آسمان غيب
[٣٦]نهج البلاغه فيض , خطبه ٣ ( شقشقيه ) .
[٣٧]نهج البلاغه فيض , خطبه ٢٣١ .