ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩٤ - حديث قرب نوافل
حتى در ادبيات عرب نيز , به صورت نظم و نثر مطرح شده است .
اصل حديث [١] را ابان بن تغلب به عنوان حديث قدسى از امام باقر سلام الله عليه اين چنين نقل مى كند :
( لما اسرى بالنبى صلى الله عليه وآله وسلم قال : يارب ما حال المؤمن عندك ؟ قال : يا محمد صلى الله عليه وآله وسلم من أهان لى وليافقد بارزنى بالمحاربة وأنا أسرع شى ء الى نصرة أوليائى و ما يتقرب الى عبد من عبادى بشى ء أحب الى مما افترضت عليه) .
هنگامى كه خداى سبحان رسول خدا را در شب اسراء به ميهمانى پذيرفت , از خداوند سؤال كرد پروردگارا منزلت مؤمن در نزد تو چگونه است ؟ خداى سبحان در جواب فرمود : اى محمد , آن كس كه ولى از اولياى مرا اهانت نمايد , آشكارا با من به ستيز برخاسته است و من براى نصرت اولياى خود از هر چيزى سريعتر و شتابان ترم . هيچ بنده اى از بندگانم با وسيله اى محبوبتر از انجام فرائض به من تقرب نمى جويد . يعنى بهترين راه تقرب به خداوند متعال انجام فرائض است .
چون همان طور كه قبلا اشاره شد , همه واجبات , زمينه تقرب به خداوند را فراهم مى كنند , و اگر درباره نماز آمده است كه([ الصلاة
[١]اين حديث در كتاب شريف كافى كتاب الايمان والكفر , باب( من أذى المسلمين واحتقرهم) حديث ٨ , و نيز در محاسن برقى , ص ٢٩١ و وسائل الشيعة , باب مقدمه العبادات عنوان گرديده است .