ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩٥ - حديث قرب نوافل

قربان كل تقى]( [٢] اين مطلب به عنوان نمونه است وگرنه نماز خصوصيتى ندارد , چرا كه درباره زكات هم , همين تعبير وارد شده است( : ثم ان الزكاة جعلت مع الصلاة قربانا لاهل الاسلام) . [٣]

خلاصه آن كه , هر عملى كه در صحت آن تقرب شرط است , همچون زكات و حج و جهاد و . . . و عبد سالك آن را به قصد قربت انجام دهد , اين عمل ( , قربان) اوست , يعنى وى با اين عمل به الله نزديك مى شود , منتها قربى كه با فرائض حاصل مى شود , بيش از قربى است كه از راه انجام نوافل نصيب انسان سالك مى گردد .

سپس افزود : ((وانه ليتقرب الى بالنافلة)) همان طور كه انجام فريضه موجب قرب است , نوافل نيز باعث تقرب مى گردد .

هر عمل قربى كه بيش از مقدار واجب باشد ( , نافله) ناميده مى شود ( , نفل ) يعنى مقدار اضافه . خداى سبحان در پاسخ دعاى ابراهيم سلام الله عليه كه از درگاه خداى متعال تقاضاى فرزند نموده بود , فرمود ما گذشته از اسحاق , يعقوب را به عنوان نافله و زائد بر درخواست ابراهيم عليه السلام به او عطا نموديم . او از ما فرزند خواست , ما علاوه بر فرزندش اسحاق , نوه اى به نام يعقوب به او بخشوديم :

( و وهبنا له اسحق و يعقوب نافلة وكلا جعلنا صالحين ) . [٤]