ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٤٦ - حاكميت نبوى و ارائه احكام الهى

( انا أنزلنا اليك الكتاب بالحق لتحكم بين الناس بما أربك الله ولا تكن للخائنين خصيما ) .

صدر اين آيه , درباره اصول كليه احكام الهى , و ذيل آن درباب احكام جزئيه است( . باء) در كلمه( بالحق) يا باء مصاحبت است و يا باء ملابسه . اگر باء مصاحبت باشد معناى صدر آيه اين است كه احكام كلى الهى از هنگام تنزل از نزد حق , تا آنگاه كه به قلب پيامبر مى رسد , همواره در مصاحبت حق است , يعنى , نه حق از آن ها جدا شده , و نه آن احكام از حق جدا مى گردد . پس در هيچ مرحله اى شيطان را بدان راه نيست , تا چيزى بر آن بيافزايد , و يا قدرى از آن بكاهد .

و اگر باء ملابسه باشد , معناى آن اين است كه وحى از آغاز نزول تا انجام آن در لباس حق است . در اين صورت نيز , وحى الهى در برابر هرگونه انحراف و اعوجاج تضمين شده است .

از آنجا كه با اصول كلى وحى نمى توان جامعه را اداره كرد , قرآن كريم درباره شرح و تبيين آن اصول كلى , و درباب خطوط جزئى كه در حين عمل مورد نياز است مى فرمايد :

( لتحكم بين الناس بما أربك الله ) .

يعنى شرح و تبيينى كه رسول اكرم صلى الله عليه وآله در مقام اجراى احكام كلى الهى بيان نموده , و يا آن سنت كه آنحضرت بدان عمل نموده است , امرى نيست كه به رأى خود يا به رأى جامعه