ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٤٧ - حاكميت نبوى و ارائه احكام الهى

بدان رسيده باشد , بلكه به ارائه الهى است . يعنى همان گونه كه خداوند , مناسك حج را براساس خواسته ابراهيم خليل( أرنا مناسكنا) [٥] به او ارائه فرمود , جزئيات قوانين الهى را نيز به نبى اكرم صلى الله عليه وآله ارائه داد , و فرمود( لتحكم بين الناس بما أربك الله ) و اين همان حقيقت است كه كريمه شريفه( وما ينطق عن الهوى ) . [٦] بر آن اشارت دارد , زيرا كه نطق در اينجا آن نيست كه در مقابل نوشتن و يا در برابر عمل باشد , بلكه كنايه اى از سيره نبوى است , كه شامل قيام و قعود , و يا سخن و سكوت پيامبر صلى الله عليه وآله نيز مى شود .

( نطق) در اين آيه , نظير( لفظ) در كريمه شريفه( مايلفظ من قول الا لديه رقيب عتيد ) [٧] است . زيرا اين كه فرمود هيچ لفظى از انسان صادر نمى شود مگر اين كه فرشته اى برآن مراقب و آماده ضبط است , به اين معنى نيست كه آن فرشته , و يا فرشته ديگرى كه در يمين و يا شمال او , به مراقبت آماده است , تنها به ثبت الفاظ اكتفا كرده و از مطلق تصرفات غافل مى باشند , بلكه به اين معناست كه هر تصرفى از او صادر شود , توسط يكى از آن دو فرشته مراقب و آماده اى كه در يمين و شمال نشسته اند ثبت و ضبط مى گردد , چه اين كه آيه قبل درباره تعدد اين فرشتگان چنين اظهار مى نمايد :

( اذ يتلقى المتلقيان عن اليمين وعن الشمال قعيد ) . [٨]