ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٤٥ - حاكميت نبوى و ارائه احكام الهى

يعنى , هرگز به مقام ايمان نمى رسند مگر اين كه در مشاجراتشان تو را حكم قرار دهند . مشاجره به معناى تضارب آراء است . زيرا وقتى انديشه ها نظير درهم آميختن شاخه هاى شجر شاخه به شاخه , درهم آميزند , اين حالت را مشاجره گويند . و اگر انديشه ها همچون شاخه هاى درختان برخورد نمايند , در اين صورت به داورى باغبان نيازمندند تا با قطع يكى و حفظ ديگرى به تعديل و تنظيم آن ها بپردازد , و چون باغبان اين نظام خداوند است( والله أنبتكم من الارض نباتا ) , [٤] اوست كه قادر به خاتمه دادن به مشاجرات است , و مؤمنين كسانى هستند كه حاكميت خداوند را در اين موارد مى پذيرند . پذيرفتن حاكميت خداوند , برخلاف پذيرفتن ديگر حاكميتها , چنان نيست كه به سكوت در برابر حكم حاكم تمام شود , بلكه بايد با پذيرش و تولى توأم باشد . لذاست كه در ادامه آيه , درباره مؤمنين مى فرمايد : آنان كسانى هستند كه چون حكم داده شود , در درون جانشان احساس تنگى نكرده , و بلكه با شرح صدر از محكمه بيرون مى آيند .

حاكميت نبوى و ارائه احكام الهى

در سوره مباركه نساء , بعد از آن كه از تسليم در برابر حكم رسول خدا صلى الله عليه وآله به عنوان شرط ايمان ياد مى نمايد , در آيه ١٠٥ به تبيين نحوه حاكميت آن حضرت پرداخته و مى فرمايد :