شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٣٢٣ - اَللَّهُمَّ مَوْلاَىَ كَمْ مِنْ قَبِيح سَتَرْتَهُ

و كرسى و غير آنها !!

و هرگاه بگويد : « يَا مَولاَنَا » ; دلش را از ايمان پر مى كند .

و هرگاه بگويد : « يَا غَايَةَ رَغْبَتِنَا » ; روز قيامت مانند خواسته هاى همه ى خلايق را به او عطا مى كند .

و هرگاه بگويد : « أسأَلُكَ يَا اللّهُ أن لاَ تُشَوِّهَ خَلقِى بِالنَّارِ » ; خدا مى گويد : بنده ى من آزادى از آتش را خواست ، اى فرشتگان من گواه باشيد او را و پدر و مادر و برادرانش و اهل و اولاد و همسايگانش را آزاد كردم و شفاعتش را درباره ى هزار مرد از كسانى كه آتش بر آنها واجب شده پذيرفتم و وى را از دوزخ پناه دادم .

پس جبرئيل گفت : يا محمد ! اين كلمات را به اهل تقوا تعليم كن و در اختيار منافقين مگذار ، اين دعاى مستجاب است براى گوينده اش و دعاى اهل بيت المعمور است هرگاه آن را طواف كنند[١] .

اشاره به اين نكته لازم است كه نبايد خوانندگان محترم از اين همه ثواب عظيم و پاداش فوق العاده كه براى اين دعا گفته شده تعجب كنند و آن را دور از حقيقت بدانند ، زيرا كرم خدا بى نهايت و لطف و رحمتش بى پايان و خزائن پاداشش تمام ناشدنى نيست .

على (عليه السلام) به دنبال « كَم مِن قَبِيح سَتَرْتَهُ » عرضه مى دارد : و چه بلاهاى سنگينى را ـ چون زلزله ، طوفان ، سيل ، صاعقه ، آتش سوزى ، تصادف ، بلاهاى آسمانى ، قحطى ، گرانى ، مصائب سنگين ، داغ عزيزان و . . . ـ از من برطرف نمودى ، و مرا از بسيار لغزش هايى ـ كه اگر دچارش مى شدم ايمانم را بر باد مى داد و شجره ى طيّبه ى اخلاقم را مى سوزاند و اعمال شايسته ام را نابود مى كرد و آبرويم را در ميان خلايق مى برد ـ حفظ كردى ، و چه بسيار ناملايماتى را ـ كه اگر گرفتارش مى شدم آرامش زندگيم را از ميان برمى داشت و غرق پريشانى و اضطرابم مى كرد ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

١ ـ عدة الداعى : ٣٣٧ .