شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٥٥ - ٣ ـ رضا و قناعت نسبت به رزق و روزى

امام باقر (عليه السلام) مى فرمايد :

أَكَلَ علِىٌّ مِن تَمْر دَقَل ثُمَّ شَرِبَ عَلَيْهِ المآءَ ثُمَّ ضَرَبَ عَلَى بَطْنِهِ وَقَالَ : مَنْ أَدْخَلَهُ بَطْنُهُ النَّارَ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ ثُمَّ تَمَثَّلَ :

فَإِنَّكَ مَهْمَا تُعْطِ بَطْنَكَ سُؤْلَهُ ^^^ وَفَرْجَكَ نَالا مُنْتَهَى الذَّم أَجْمَعاً [١]

« على (عليه السلام) بدترين نوع خرما را ( كه در بازار ارزشى نداشت ) مى خورد ، سپس روى آن آب مى نوشيد ، آنگاه بر شكمش مى زد و مى گفت : كسى كه شكمش او را وارد دوزخ كند ، خدا وى را از رحمتش دور ساخته است ، آن گاه به اين بيت تمثّل جست : تو هرگاه خواهش شكم و شرمگاهت را برآورى ، منتهاى نكوهش و رسوايى به بار آورد » .

امام باقر و حضرت صادق (عليهما السلام) فرمودند :

مَنْ قَنِعَ بِمَا رَزَقَهُ اللّهُ فَهُوَ مِنْ أَغْنَى النَّاسِ[٢] .

« كسى كه به آنچه خدا روزى او كرده است قناعت ورزد از بى نيازترين
مردم است » .

و نيز حضرت صادق (عليه السلام) مى فرمايد :

إقنَعْ بِمَا قَسَمَ اللّهُ لَكَ ، وَلاَ تَنْظُر إِلَى مَا عِنْدَ غَيْرِكَ ، وَلاَ تَتَمَنَّ مَا لَسْتَ نَائِلَهُ ، فَإِنَّهُ مَن قَنِعَ شَبِعَ ، وَمَنْ لَمْ يَقْنَع لَمْ يَشْبَعَ ، وَخُذْ حَظِّكَ مِن آخِرَتِكَ[٣] .

« به آنچه خدا از رزق و روزى نصيب تو كرده قانع باش ، و به آنچه نزد ديگران است چشم مدوز ، و به ثروت مردم طمع مكن ، و آنچه را به آن نمى رسى آرزو نداشته باش ، بى ترديد كسى كه قناعت ورزيد سير شد ، و آن كه قانع به داده ى ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

١ ـ كنز العمال : ٨٧٤١ ; ميزان الحكمه : ١٠ / ٥٠٥٤ ، القناعة ، حديث ١٧١٤٣ .

٢ ـ كافى : ٢ / ١٣٩ ، باب القناعة ، حديث ٩ .

٣ ـ كافى : ٨ / ٢٤٣ ، حديث ٣٣٧ .