شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٤٨ - ٣ ـ رضا و قناعت نسبت به رزق و روزى

مثبت ديگرى كه محصول فكر و عقل و قدرت بازوست قرار داده و براى احدى از راه هاى نامشروع چون دزدى ، غارت ، چپاول ، رشوه ، ربا ، غصب ، مشروب فروشى و . . . رزق و روزى مقرّر نكرده است و به اندازه اى كه مردم از حرام به دست مى آورند از روزى حلال آنان مى كاهد .

قرآن مجيد و روايات مردم را براى بدست آوردن روزى حلال از طريق كسب هاى مشروع تشويق مى كنند و وسعت و تنگى رزق را پس از بدست آوردنش از راه مشروع ، مصلحت خدا نسبت به انسان مى دانند كه واجب است انسان به اين مصلحت خواهى با كمال رضايت و خوشنودى تن دهد .

آيين مقدس اسلام ، طلب روزى حلال را واجب و آن را عبادتى بزرگ و زحمت كشيدن و رنج بردن و به كار گرفتن بدن را براى بدست آوردن رزق كليد بسيارى از ارزش ها مى داند .

در بسيارى از روايات از رسول خدا نقل شده است :

طَلَبُ الحَلاَلِ فَريضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِم وَمُسْلِمَة[١] .

« دنبال حلال رفتن بر هر مرد و زن مسلمانى واجب است » .

طَلَبُ الحَلاَلِ فَريضَةٌ بَعْدَ الفَريضَةِ[٢] .

« دنبال حلال رفتن واجبى پس از واجب ديگر است » .

طَلَبُ الحَلاَلِ جِهادٌ[٣] .

« دنبال حلال رفتن جهاد در راه خداست » .

روايات ، امورى را مطرح كرده اند كه بكارگيرى آنها سبب اضافه شدن ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

١ ـ جامع الاخبار : ١٣٩ ، الفصل التاسع و التسعون ; ميزان الحكمه : ٥ / ٢٠٥٨ ، الرزق ، حديث ٧٢١١ .

٢ ـ كنز العمال : ٩٢٠٣ ; ميزان الحكمه : ٥ / ٢٠٥٨ ، الرزق ، حديث ٧٢١٢ .

٣ ـ كنز العمال : ٩٢٠٥ ; ميزان الحكمه : ٥ / ٢٠٥٨ ، الرزق ، حديث ٧٢١٤ .