شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٦٨ - جلوه اى عجيب از رحمت واسعه ى حضرت حق

جديد كه قابل مقايسه با محيط قبل نيست مى شود و براى اين كه بتواند خود را با محيط جديد وفق دهد و هماهنگ كند رحمت الهيه همه نوع استعداد و نيروى لازم را به او بخشيده است .

او از رحم مادر ، كه داراى حرارتى به ميزان ٣٧ درجه است ، وارد محيطى كه حرارتش كمتر يا بيشتر است مى شود ولى خود را با محيط جديد هماهنگ مى كند . چگونگى اين هماهنگى از معماهاى علم طب است . از تاريكى قدم به روشنايى مى گذارد و نور خيره كننده ى دنياى جديد را با چشمان كوچك و لطيفش تحمل مى كند . از محيطى مرطوب و لزج به محيطى خشك مى آيد و خود را با خشكى محيط بلافاصله وفق مى دهد . تا پيش از ولادت از راه ناف تغذيه مى كرد ، اينك با دهان غذا مى خورد و بدون واسطه از هوا تنفس مى كند ! [١]

اينها جلوه هاى رحمت واسعه ى حق است كه همه چيز را فرا گرفته و در اين مقام است كه انسان بايد با تمام وجود به شكر نعمت هاى بى شمار حضرت دوست برخيزد و با تضرّع و زارى و ذلت و مسكنت و زبان حال و قال براى تكميل سفره ى مادى و معنويش بگويد :

اَللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْء .

جلوه اى عجيب از رحمت واسعه ى حضرت حق

لازم است به گوشه اى ديگر و پرده اى عجيب تر از رحمت واسعه ى الهيه نسبت به انسان نظر اندازيم ، شايد اين شگفتى حجاب غفلت را از آيينه ى دل ما بردارد و جان ما را به نورانيتش نورانى كند و سبب شوق بيشتر در باطن ما به سوى عبادتى خالص گردد و نفرت ما را از گناه و معصيت ، تا جايى كه به ما

[١] گذشته و آينده ى جهان : ٥١ ـ ٧٠ ، « با تلخيص و تصرف » .