شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٤٨٣ - اعمال مقبول
« گفت : مرا تا زمانى كه همگان برانگيخته مى شوند مهلت ده » .
و خداى مهربان به خاطر اين كه آن رانده شده ى ملعون ، متوسل به اين نام مبارك شد ، خواسته اش را پذيرفت و او را تا قيامت مهلت داد !
از رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده است كه : هركس هفت بار بگويد : « يا ربّ » خدا دعايش را اجابت مى كند .
و نيز روايت شده : هنگامى كه بنده ى مؤمن يك بار بگويد : « يا ربّ » حضرت حق مى فرمايد : « لبيك » و چون بار دوم و سوم خدا را با اين نام بخواند ، ندا رسد : بخواه تا عطا كنم[١] .
اعمال مقبول
از دعاهايى كه همه ى پيامبران و امامان و اولياى حق به پيشگاه حضرت ربّ داشتند اين بود كه : پروردگار مهربان اعمال آنان را بپذيرد و با فضل و رحمتش با آنان معامله كند .
آن بزرگواران به اين حقيقت آگاه بودند كه : اگر كسى عمل نداشته باشد به عرصه ى رحمت حق بار نخواهد يافت ، و اگر عمل داشته باشد ولى شرايط لازم مانند ايمان و اخلاص در آن نباشد از رحمت و پاداش خدا محروم خواهد بود . بر اين اساس به اصل عمل و آراسته بودن عمل به شرايط لازم بسيار بسيار اهميت مى دادند و چون عمل را آنگونه كه بايد انجام مى دادند از حضرت حق درخواست قبولى و پذيرش مى كردند : « وأعمالى عندك مقبولة » .
قرآن و روايات بر اين معنا تأكيد دارند كه : عملى مورد پذيرش است كه
[١] مستدرك الوسائل : ٥/٢٢٠ ، باب ٣١ ، حديث ٥٧٣٨ . روايات متعددى در اين باب در كتابهاى : كافى : ٢/٥٢٠ ، باب من قال يا رب . . . ; وسائل الشيعه : ٧/٢٨٥ باب ٣٢ ; مستدرك الوسائل : ٥/٢١٩ ، باب ٣١ ; بحار الانوار : ٩٠/٢٣٣ ، باب ١٢ و . . . موجود مى باشد .