شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٨٠ - بهشت

مِنَ اللّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الفَوْزُ العَظيمُ )[١] .

« مردان مؤمن و زنان مؤمن يار و ياور يكديگرند ، به معروف فرمان مى دهند و از منكر باز مى دارند و همواره نماز را برپا مى كنند و زكات مى پردازند و خدا و رسولش را اطاعت مى نمايند ، اينانند كه خدا مورد رحمت قرارشان مى دهد ، زيرا خدا تواناى شكست ناپذير و حكيم است .

خدا به مردان مؤمن و زنان مؤمن وعده ى حتمى داده است ، بهشت هايى را كه از زير درختانش نهرها جارى است ، در آن بهشت ها جاودانه اند و مسكن هاى پاكيزه اى در بهشت هاى هميشگى و رضوانى از سوى خدا بزرگ تر از آن اين است آن كاميابى بزرگ » .

حضرت سجاد (عليه السلام) فرمود :

إِعْلَمُوا أَنَّهُ مَنِ اشْتَاقَ إِلَى الجَنَّةِ سارَعَ إِلِى الحَسَناتِ وَسَلاَ عَنِ الشَّهَواتِ ، وَمَنْ اَشْفَقَ مِنَ النَّارِ بادَرَ بِالتَّوبَةِ إِلَى اللّهِ مِن ذُنوبِهِ وَراجَعَ عَنِ المَحارِمِ[٢] .

« بدانيد كسى كه مشتاق بهشت شد ، به سوى خوبى ها شتافت و شهوات را فراموش كرد و كسى كه از آتش ترسيد ، با توبه از گناهانش به سوى خدا شتافت و از محرمات روى گرداند » .

حضرت على (عليه السلام) فرمود :

ثَمَنُ الجَنَّةِ العَمَل الصَّالِحُ[٣] .

« بهاى بهشت عمل شايسته است » .

[١] توبه : ٧١ ـ ٧٢ .

[٢] بحار الانوار : ٧٥ / ١٣٩ ، باب ٢١ ، حديث ٣ .

[٣] غرر الحكم : ١٥٤ ، حديث ٢٨٧٦ ; ميزان الحكمه : ٢ / ٧٩٤ ، الجنة ، حديث ٢٥٣٨ .