شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٠٧ - قرآن

النَّارِ[١] .

« هنگامى كه فتنه ها چون پاره هاى شب تاريك ، امور را بر شما مشتبه ساخت ، بر شما باد به قرآن ، زيرا قرآن شفاعت كننده ايست كه شفاعتش پذيرفته مى شود ، و شكايت كننده ايست كه شكايتش پذيرفته است ; و كسى كه قرآن را پيشرو خود قرار دهد ، او را به بهشت مى برد ; و هركس آن را پشت سر اندازد ، او را به دوزخ سوق مى دهد » .

امام سجاد (عليه السلام) فرمود :

لَو مَاتَ مَنْ بَيْنَ المَشْرِقِ وَالمَغْرِبِ لَمَا اسْتَوْحَشْتُ بَعْدَ أَن يَكُونَ القُرآن مَعِى [٢] .

« اگر همه ى كسانى كه بين مشرق و مغربند بميرند بعد از اين كه قرآن با من است ، دچار وحشت نمى شوم » .

آرى ، براى حضرت سجاد (عليه السلام) كه آيات توحيد در وجودش تحقق داشت و به اين خاطر خدا را با چشم دل مشاهده مى كرد و با محبوب ازلى و ابدى انس داشت و آيات اخلاق از مشرق باطنش طلوع داشت و غرق نور بود و آيات احكام را مو به مو اجرا مى كرد و در زمينه ى اجرا ، كمال اخلاص را رعايت مى كرد و آنچنان با آيات مربوط به قيامت انس داشت كه گويى خود را در قلّه ى رفيع نجات مى ديد ، جايى براى وحشت در عين تنهايى نبود .

حضرت زين العابدين (عليه السلام) فرمود :

آياتُ القُرآنِ خَزَائِنُ فَكُلَّمَا فُتِحَتْ خَزانَةٌ يَنْبَغِى لَكَ أَنْ تَنْظُرَ مَا فِيهَا[٣] .

« آيات قرآن جايگاه گنج هاست ; پس هرگاه جايگاهى گشوده شد ، سزاوار ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

١ ـ كافى : ٢ / ٥٩٨ ، كتاب فضل القرآن ، حديث ٢ .

٢ ـ كافى : ٢ / ٦٠٢ ، كتاب فضل القرآن ، حديث ١٣ .

٣ ـ كافى : ٢ / ٦٠٩ ، باب فى قراءة القرآن ، حديث ٢ .