شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ٢٠٦ - قرآن

قرآن مجيد ، در بردارنده ى معارف و احكام و فرامينى است كه بكارگيرى آنها سعادت دنيا و آخرت انسان را تضمين مى كند .

قرآن ، كتاب زندگى است و انسان چيزى را از نظر راهنمايى در تمام زواياى حيات نياز ندارد ، مگر اين كه در آن بيان شده است .

قرآن ، انسان را به پابرجاترين و استوارترين راه هدايت مى كند و عمل كننده ى به آياتش را به اجر كريم بشارت مى دهد .

توجه باطنى به قرآن و انديشه در آيات اين كتاب ، بيمارى خطرناك جهل را معالجه و قلب را تبديل به كانون معرفت مى كند .

عمل به آياتِ بيان كننده ى خوبيها و اجتناب از زشتى هايى كه قرآن انسان را نسبت به آنها هشدار مى دهد ، مايه ى نجات و زمينه ساز كرامت و سبب قرب
به خداست .

عمل به قرآن ، انسان را به همه ى حسنات آراسته مى كند و از همه ى سيّئات دور نگاه مى دارد و در برابر خطرات دنيايى و آخرتى به انسان مصونيت مى دهد .

دانش گذشته ، و آگاهى نسبت به آينده ، و دواى دردها ، و نظم امور زندگى در قرآن است .

پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) به وسيله ى قرآن از بدترين مردم ، بهترين مردم را ساخت و عرب جاهلى و عجم دور از حقيقت را از لبه ى پرتگاه جهنم نجات داد و به مرزهاى خوشبختى و سعادت و بهشت آخرت رساند .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود :

فَإِذَا الْتَبَسَتْ عَلَيْكُمُ الفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ المُظْلِمِ فَعَلَيْكُمْ بِالْقُرآنِ فَإنَّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ وَمَاحِلٌ مُصَدَّقٌ وَمَنْ جَعَلَهُ أَمَامَهُ قَادَهُ إِلَى الجَنَّةِ وَمَنْ جَعَلَهُ خَلْفَهُ سَاقَهُ إِلَى