شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ١٩١ - فحش و كلمات ركيك

فحش و كلمات ركيك

زبان ، در عين اين كه مى تواند با گفتن سخن حق و كلام مثبت و هدايت كردن مردم به سوى حق و گره گشايى از كار مردم به بهره اى عظيم و ثوابى سنگين از سوى خدا نايل شود ، زمينه دارد كه با سخنانى دور از منطق و كلماتى بى اصل و اساس و مطالبى دور از حقيقت ، و گناهانى چون غيبت و تهمت و شايعه و باطل گويى و فحش و كلمات ركيك ، بارى خطرناك از گناه و معصيت و عذابى جاويد و ابدى به دوش خود بردارد .

بزرگان دين گفته اند : زبان جِرمش صغير و جُرمش عظيم است .

پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود :

إِنَّ أَكْثَرَ خَطَايَا ابْنُ آدَم فِى لِسَانِهِ[١] .

« يقيناً بيشتر خطاهاى انسان در زبان اوست » .

امام صادق (عليه السلام) فرمود : از نشانه هاى شركت شيطان در كار انسان اين است كه : انسان فحّاش باشد ، باك نكند كه چه مى گويد و درباره ى او چه مى گويند[٢] .

امام صادق (عليه السلام) فرمود :

البَذَاءُ مِنَ الجَفَاءِ وَالجَفَاءُ فِى النَّارِ[٣] .

« فحش ، از باطل است و باطل در آتش است » .

در پاره اى از روايات آمده : كسى كه به برادر مسلمانش فحش دهد ، خدا بركت را از رزقش برمى كند و او را به خود وامى گذارد و ابزار و وسائل زندگيش را نابود مى كند[٤] .

[١] كنز العمال : ٣ / ٥٤٩ .

[٢] كافى : ٢ / ٣٢٣ ، باب البذاء ، حديث ١ .

[٣] كافى : ٢ / ٣٢٥ ، باب البذاء ، حديث ٩ .

[٤] كافى : ٢ / ٣٢٥ ، باب البذاء ، حديث ١٣ .