شرح دعای کمیل - حسین انصاریان - الصفحة ١٤١ - همنشينى با متّهمين به گناه

نازل شود از كسى كه نزديك گنهكار است دفاعى نشود ! [١]

اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرمود :

مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَومِ الآخِرِ فَلاَ يَقُومُ مَكَانَ رِيبَة[٢] .

« هركه ايمان به خدا و روز جزا دارد در مكان تهمت و شك نايستد » .

امام صادق (عليه السلام) فرمود :

مَن قَعَدَ عِنْدَ سَبَّاب لاَِوْلِيَاءِ اللَّهِ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ تَعَالَى[٣] .

« هركه نزد دشنام گوى به دوستان خدا بنشيند ، خداى تعالى را نافرمانى كرده » .

مسيح (عليه السلام) فرمود : دوستى خود را با كينهورزى به اهل معصيت آشكار كنيد و با دور شدن از آنان به خدا نزديك شويد و خوشنودى خدا را به عوض خشم آنان بخواهيد . گفتند : اى روح خدا با كه بنشينيم ؟ فرمود : با كسى كه ديدنش شما را به ياد خدا اندازد و گفتارش به دانش شما بيفزايد و كردارش شما را به جانب آخرت رغبت دهد[٤] .

آرى ، پرده هايى كه چون تقوا و پاكدامنى ، ورع و پارسايى ، صداقت و درستى ، عبادت و خدمت ، مانع بين انسان و بلا و عذاب و خشم و نفرت خداست ، وقتى برجا مى ماند كه انسان از گناه آشاميدن مايع مست كننده و قمار و به كار گرفتن كارهاى بيهوده و بيان عيوب مردم و همنشينى با متهمين به گناه بپرهيزد ; و اگر دچار تسويل نفس و وسوسه هاى شياطين باطنى و ظاهرى شود و دامن به اين گناهان بيالايد ، با دست خود آن پرده ها و حجابها و موانع را پاره

[١] كافى : ٢ / ٣٧٤ ، باب مجالسة أهل المعاصى ، حديث ٢ .

[٢] كافى : ٢ / ٣٧٧ ، باب مجالسة أهل المعاصى ، حديث ١٠ .

[٣] كافى : ٢ / ٣٧٩ ، باب مجالسة أهل المعاصى ، حديث ١٤ .

[٤] محجّة البيضاء : ٣ / ٢٨٨ ، كتاب آداب الصحبة و المعاشرة .