همچنين ميان تخم سيب- صورتى كه به نوبه خود ماده و امكان سيب را حفظ مى‌كند- و امكان سيب نمى‌شود فاصله كم يا زياد وجودى- يا عدمى فرض كرد زيرا فرض مزبور مستلزم اينست كه- ماده بى صورت تحقق پذيرد و اين خود محال است- .

پس پايان وجود صورت تخم نيز- آغاز وجود صورت سيب بوده و مجموع اين دو صورت- يك واحد متصل و ممتد را تشكيل مى‌دهد- و در نتيجه اثبات جدائى ميان صورى كه- به تدريج روى ماده مى‌آيند- و تكثر ميان آنها فرضى بيش نيست- بلكه چنانكه در مقاله ٥ گذشت در عين اينكه- اين صور از يكديگر جدا هستند يك واحد مى‌باشند- .

اشكال-

ممكن است به بيان گذشته اعتراض كرده و بگوئيد كه- بيان گذشته با آنچه علوم امروز تشخيص مى‌دهند- وفق نمى‌دهد(١٣)زيرا دانشمندان (١٣)سخن به اينجا رسيد كه ميان امكان و فعليت- به عبارت ديگر ميان گذشته و آينده فاصله نيست- تكثر صور تكثر واقعى نيست بلكه وهمى است- و آنچه هست با آنچه خواهد بود متصل است- و مجموعا يك واحد واقعيت را تشكيل مى‌دهند- .

در اينجا ممكن است- از نظر علوم طبيعى امروز اشكالى به نظر برسد- و آن اينكه اساس اين نظريه بر وحدت و اتصال است- و در عصر جديد علوم نظريه اتصال را مردود شناخته است- .

در مقدمه مقاله گفته شد [١]كه- از دوره يونانيان اين مسئله ميان حكما مطرح

[١] قرار بوده اين مطلب در مقدمه مقاله ذكر شود ولى از مقدمه فقط چند سطر نگارش يافته كه در پايان مقاله آورده شده است.