ناحيه اختلاف حالات فعليه آن مواد است- كه صور ناميده مى‌شود و ممكن است كه- اين عدم صلاحيت را بالذات از ناحيه اختلاف امكانها- و قوه‌ها و استعدادها دانست و شك نيست كه- با فرض تساوى ماده و صورت در موارد مختلف- اختلاف در قوه و استعداد معنى ندارد- بلكه اختلاف در قوه و استعداد- همان اختلاف در صلاحيت است- و معنى ندارد كه اختلاف در صلاحيت را- ناشى از اختلاف در صلاحيت بدانيم- پس چون دو شق از اين سه شق را باطل دانستيم- سومى متعين است يعنى بايد بگوئيم- اختلاف در صلاحيتها كه همان اختلاف در استعدادات است- از ناحيه اختلاف در صور پيدا مى‌شود- .

و ضمنا بايد دانست كه- صور آورنده و حامل استعدادات نيستند- بلكه بايد گفت نقش صور صرفا مانعيت- و تصاحب و جلوگيرى از برخى استعدادات است- يعنى ماده‌اى كه در تخم سيب است- از آن جهت كه ماده و مايه است- صلاحيت هر صورت و فعليت را دارد- ولى با داشتن صورت تخم سيبى- صرفا صلاحيت درخت سيب شدن را دارد- و صلاحيت درخت انار و يا انسانيت را ندارد- .

ب اين صلاحيت و استعداد كه از لحاظ انتسابش به مستعد- استعداد و از لحاظ انتسابش به مستعد له- امكان استعدادى ناميده مى‌شود يك صفت وجودى است- كه با آن ميان ماده و صورت پذيرفته خودش- رابطه بر قرار مى‌شود در بند اول گفتيم- ميان مواد و صور مناسبتى در كار است- كه صلاحيت و استعداد و امكان استعدادى- و قوه ناميده مى‌شود و در اين بند مى‌گوئيم كه- اين