كه- فرق بين قسم اول و قسم سوم چيست- [١]و چرا ما در قسم اول آن فاصل مشغول به است- و در قسم سوم نيست و در نتيجه اين اشكال پيش مى‌آيد كه- امور آنى الوجود غير آنى البقاء نداريم- .

١٢- صدرا در فصل فى كيفيه عدم الحركه- در مسئله وقوع حركت در حركت بحث كرده- و به ضميمه اين فصل مطالب فصلهاى پيش- و فصل ورق بعد تحت عنوان- فى نفى الحركه عن باقى المقولات الخمسه- بهتر واضح مى‌شود- .

١٣-آن حد مشترك است يعنى هم فاصل است و هم واصل- و به اعتبار فاصل بودن دو مفهوم بر آن منطبق مى‌شود- و به اعتبار واصل بودن فقط يك مفهوم- آخر فصل فى ان الان كيف يعد الزمان- و اساسا در موضوع اينكه عاد زمان هست يا نيست بحث شود ١٤-حكما مى‌گويند قد يكون للمكن امكانان- منظور امكان ذاتى و امكان استعدادى است- ما در مقاله ٧ امكان ذاتى را به آن معنا كه حكما مى‌گويند- و آن را مناط احتياج معلول به علت مى‌دانند- يكباره منكر شديم و آن را با اصالت وجود مباين دانستيم- حال آيا چنانكه به نظر مى‌رسد امكان استعدادى را نيز- نمى‌توان معلول طرز تفكر اصالت ماهوى دانست- بنا بر اصالت وجود مرتبه هر وجودى چه در زمان- و چه در غير زمان مقوم ذات آن

[١] بلكه از قسم آخوند فقط قسم دوم يعنى زمانى انطباقى متصور است و دو قسم ديگر هيچكدام متصور نيست به تفصيلى كه جداگانه تحت نمره خواهيم نوشت .