فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ١١٤٣ - صَومِ كَفّارَه
نيايد،و چون چنين باشد،بنيت تعيين محتاج نباشد.
و يك نيت در اول ماه كفايت بود، و تجديد كردن هر روزى فاضلتر بود، زيرا كه حرمت ماه يك حرمت است، نيتى كه واقع بود در ابتدا در همۀ ماه اثر كند.
صَومِ قَضا
-رجوع به صوم شود
صَومِ إيليَا
-(اصطلاح مذهبى، گاهشمارى)و از ايام مسيحيان است.
دوشنبه بعد از عيد مزمارى بود و اين صوم چهل و هشت روز باشد پس يكشنبه چهل و نهم فطر ايليا باشد مسيحيان را.
(معتقد الاماميه ص ٢٧٩،٢٨٢)
صَومِ شَليحين
-(اصطلاح مذهبى) ويژۀ مسيحيان بود اين صوم هفت هفته است و شليح پيامبر بود و اعتقاد ترسايان اندر عيسى چنانست كه رسولان خود واجب كرد كه در جهان پراكنده شوند از بهر دعوت.(بكسر شين و لام) (از التفهيم ص ٢٥١)
صَومِ كَفّارَه
-(اصطلاح فقهى) روزۀ كه به عنوان كفاره روزهخوارى و جز آن واجب شده است.
در معتقد الاماميه آمده است:
هر چيزى كه اندرون شكم رساند متعمدا در روز،اگر خوردنى باشد و آشاميدنى و اگر نباشد،قضا و كفارت واجب شود.و همچنين اگر در روز خود را بعمد جنب گرداند،يا در شب جنب شده باشد و غسل نكند متعمدا تا روز در آيد،يا بر عزم آنكه چون بيدار شود غسل كند بخسبد و بيدار شود بار ديگر بخسبد تا سوّم بار كه بيدار شود روز باشد،قضا و كفارت واجب شود.
دليل بر فساد روزۀ كسى كه جنب در روز آيد متعمدا اجماع طائفه است.
و چون بجماع كردن در روز ماه رمضان باتفاق جملۀ مسلمانان قضا و كفارت لازم است،بايد كه چون بعمد جنب در روز آرد، همين لازم باشد،زيرا كه همان معنى كه در آنست و آن هتك حرمت ماه رمضان است درين موجود است،بايد كه درين نيز قضا و كفارت لازم باشد.
ديگر آنست كه ابو هريره روايت كرد از رسول ص:
«من اصبح جنبا فلا صوم له» يعنى هر كه جنب در روز آيد وى را روزه نيست.
آنگه ابو هريره گفت:«ما انا قلته، قاله محمد و رب الكعبه»يعنى:من نمىگويم،اين محمد گفته است بحرمت خداى كعبه پس هر كه جنب متعمدا در روز آيد،روزۀ خود را تباه كرده است.
و هر كه بعمد روزۀ خود را تباه كند، قضا و كفارتش لازم آيد.باتفاق و دروغ گفتن بر خداى و بر رسول و ائمه عليهم السلام.
و سر بزير آب فرو بردن مرد را، و تا سينه در آب نشستن زن را،بنزد اكثر اصحاب موجب قضا و كفارت است.
و طريقۀ احتياط اين اقتضا ميكند.
و كفارت آزاد كردن بندهايست،يا دو ماه پيوسته روزه داشتن،يا شصت مسكين را طعام دادن.
و دليل بر كفارت بطعام و شراب اجماع طايفه است.
ديگر آنكه رسول ص فرموده:
«من