در تطابق آنچه ملاحظه شود با نام مبارك على بن ابى طالب چنانچه خوفا من الاطالة ببعضى ايماء ميشود(عرش) بينات او(١٢١)هو على(١٢١)(كرسى) (٣٩٠)الزكى على ولى الله(٣٩٠)(لوح) زبر و بينات او(٩٣)ولى والى(٩٣) (قلم)(١٧٠)ولى واهب على(١٧٠) (ميزان)(١٠٨)ابن ابو طالب(١٠٨)صراط (٣٠٠)الوالى على ولى الله(٣٠٠)(جنه) زبر و بينات او(١٦٥)الحبيب على ولى الله(١٦٥) كتاب فضل ترا آب بحر كافى نيست كه تركنى سر انگشت و صفحه بشمارى
در استخراج حروف تهجى يعنى در تطابق حروف بيست هشتگانه بنام همايون على بن ابى طالب عليه السلام بعضى از زبر و بعضى از بينه و برخى از زبر و بينه و پارۀ از بينه به بينه و در او سه قسمت است (قسمت اول) (الف)بينۀ الف(١١٠)على(١١٠) و دوازده حرف ديگر كه بينۀ آنها الف است بينۀ بينه موافق نام على است و حروف دوازده‌گانه اين است(با تا نا حا خا را زا طا ظا فا ها يا) بدان كه از پانزده حروف ديگر كه مكمل حروف بيست هشتگانه‌اند نام مبارك حضرت امير المؤمنين على عليه السلام ظاهر ميشود بدين نوع(جيم)زبر و بينۀ او(٥٣)ولى ابد(٥٣)(دال)زبر و بينۀ او(٣٥) حبيب احد(٣٥)ذال[٧٠٠]وصى بحق و ولى مطلق اله على بن ابى طالب(٧٠٠) (سين)زبر و بينۀ او با بينۀ او(١٧٧) والى هادى على(١٧٧)شين(٣٠٠)الوالى على ولى الله(٣٠٠)ولى زكى على بن ابى طالب(٣٠٠)(صاد)زبر و بينۀ او با بينۀ بينه(٢٣٦)حبيب حبيب اله على ولى(٢٣٦)ضاد(٨٠٠)المحدث على ابن ابى طالب(٨٠٠)[عين]زبر با بينه او(١٣٠)على هادى(١٣٠)غين(١٠٠٠) وصى بحق بعد رسول الله بنص الجلى على هادى(١٠٠٠)(قاف)زبر و بينۀ او با بينه بعد از اسقاط مكرر(٢١١) على امين(٢١١)كاف(٢٠)هادى(٢٠) زبر و بينۀ او(١٠١)امين(١٠١)و با بينۀ بينۀ او(٢١٢)على وكيل اله(٢١٢) (لام)زبر و بينۀ بينه(٢٣١)ولى هادى على بن ابى طالب(٢٣١)(ميم)زبر و بينۀ او با بينۀ بينه(١٤١)امام ماحى (١٤١ امام حامى(١٤١) اعلم(١٤١)علام(١٤١)عالم(١٤١) (قسمت سيم) بدان كه چون از بينات حروف تهجى مكرر ساقط نمايند نام حضرت امير المؤمنين عليه السلام ظاهر ميشود باين دستور(ل ف ا ا ا ى م ا ا ال ال ا ا ى ن ى ن ا د ا د ا ا ى ن ى ن ا اف اف ام ى م و ن ا و ا ا) غير مكرر(ل ف ا ى م ن د و)(٢٢١)على عالى (٢٢١)على كافى(٢٢١)على اعلى (٢٢١)در حروف مقطعات قرآنيه است و الله اعلم بمراده من الحروف المقطعه فانها من الاسرار المكتومه كما قال الشعبى حين سئل عنها قال هو سر الله فلا تطلبوه و الله تعالى لا يظهر على غيبه احدا الا من ارتضى من رسول او وارث رسول

و فى الحديث ان من العلم كهيئة المكنون لا يعلمه الا العلماء بالله فاذا نطقوا به لا ينكره الا اهل العزة بالله رواه ابو منصور الديلمى