فرهنگ معارف اسلامی - سجادی، جعفر - الصفحة ٩٢٠ - رُوح
بشريت است.
ساقيا مى ده كه جز مىنشكند پرهيز را
تا زمانى كم كنم اين زهد رنگآميز را
دين زردشتى و آئين قلندر چند چند
توشه بايد ساختن مر راه جانآويز را
سنائى گويد:
اين رنگ نگر كه زلفش آميخت
وين فتنه نگر كه چشمش انگيخت
وين عشوه نگر كه چشم او داد
دل برد و بجانم اندر آويخت
نسازد عشق رنگ از هيچ رويى بهر مخلوقى
كه رنگ عشق بىرنگى وجود اندر عدم سازد
.
رَوابِط
-(اصطلاح ادبى)روابط عبارت از حروف يا كلماتىاند كه جملات و كلمات را با يكديگر پيوند دهند از جمله روابط در عربى ضمايراند و روابط جملات ضمائر و اشارات و حروف عطف باشند.
رجوع شود به(مغنى باب چهارم ص ٢٥٩-مطول ص ٢٣٠)
رَواتِب
-(اصطلاح فقهى)جمع راتبه است و عبارت از سنتى است تابع فريضه و عبادات موقت بوقت مخصوص را رواتب نامند و رواتب يوميه نمازهاى مستحباند كه دو برابر نمازهاى واجب يوميهاند، ظهر ٨ ركعت قبل از نماز ظهر و ٨ ركعت قبل از نماز عصر و چهار ركعت بعد از مغرب و ١٢ ركعت بعد از عشا و ٨ ركعت نماز شب و دو ركعت شفع بعد از نماز شب و يك ركعت وتر و دو ركعت نافله صبح قبل از صبح كه ميشود ٣٤ ركعت و هر دو ركعت نافله را تشهد و تسليم است به جز وتيره(از كشاف ج ١ ص ٥٨٣-شرح لمعه ج ١ ص ٤٢).
رَواضِع
-(اصطلاح فقهى)منظور دايهها و خدام قلباند(رجوع شود به ترجمۀ آراء اهل مدينۀ فاضله ص ٢١٦).
رَوافِض
-(اصطلاح كلامى)فرقۀ بزرگى از فرق اسلامند كه شيعه باشند.
(از كشاف ج ١ ص ٦٢١)
رَوايَت
-در لغت نقل است و در عرف فقها مسئلهايست فرعى كه از فقيه نقل شود و اطلاق بر قول و فعل نبى نيز شود.
(از كشاف ج ١ ص ٦٧٠٠)
رُوح
-(اصطلاح فلسفى و عرفانى) يكى از مسائل مهم فلسفى كه افكار و انظار فلاسفه را بخود متوجه كرده است مسأله روح است كه هم از لحاظ ماهوى و هم وجودى مورد بحث قرار گرفته است در مورد اول كه بحث از لحاظ ماهوى باشد اقوال و آراء پراكنده و مختلفى اظهار شده است و هيچ كدام مسأله را بطور تحقيق حل نكردهاند شرايع و مذاهب نيز در مورد ماهيت و ذات روح ساكت شدهاند چنانكه در قرآن مجيد است «قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي» .
آنچه براى اهل نظر مسلم شده است آنكه غير از اعضاء و جوارح و ابدان مادى امر ديگرى هست كه منشأ احساسات و ادراكات و تعقلات و حركات و سكنات و فعل و انفعالات ارادى و غيره است و اين امر مسلم است كه منشأ ادراكات و تعقلات و آثار و خواص ديگر در تمام موجودات يكسان نيست و نيز مسلم است كه هر يك از موجودات را آثار خاصى