-(اصطلاح فلسفى)فلاسفه گويند عالم مجردات منقسم ميشوند بعالم ربوى و عالم عقول و نفوس عالم عقول و نفوس در مرتبت بعد از ربوى و صقع الهى‌اند (از اسفار ج ١ ص ٧٤-ج ٢ ص ١٦٨-رسائل صدرا ص ٢٩٩ شفا ج ٢ ص ٥٩٤-مجموعه دوم مصنفات ص ٢٣١).

عالَمِ شَهادت

-(اصطلاح فلسفى) مراد از عالم شهادت جهان جسمانى و اجسام و ماده و ماديات و بالاخره حوادث و زمانيات است كه گاه عالم ملك و ديگر بار عالم ناسوت مينامند صدر الدين گويد:

عالم شهادت مانند پوست است نسبت بعالم ملكوت يعنى قشر عالم ملكوت است «و اعلم ان الشهادة كالقشر بالاضافة الى عالم الملكوت و كالقالب بالقياس الى عالم الروح»(اسفار ج ٣ ص ٦٥-ج ٤ ص ١٠٢).و از آن جهت عالم شهادت گويند كه مشهود بحس و حواس ظاهرى است.

عالَمِ صَغير

-(اصطلاح فلسفى) فلاسفه انسان را از جهت جامعيت خاصى كه دارد عالم كوچك و صغيرش خوانند چنانكه جهان وجود را از جهت ارتباط خاصى كه ميان موجودات آن بر قرار است و نظم و قاعده معينى كه دارند انسان كبيرش نامند و گويند.موجودات جهان شهادت كلا و طرا با يكديگر ارتباط داشته و بعضى از بعضى ديگر منتفع ميشوند و در يكديگر مؤثر و از يكديگر متأثرند و ارتباط و همبستگى ايشان آنها را مانند موجود واحدى كرده و چون هر موجودى بجاى خود لازم و نيكو است همان طور كه اعضاء انسان همه با هم بستگى دارند و اعضاء و جوارح و حواس ظاهره را معادلى است در عالم شهادت و عالم غيب معادل با مشاعر و قواى باطنه انسان.

خلاصه كلام آنكه گويند تمام آنچه در عالم وجود و جهان هستى هست نمونۀ از آن در انسانيت است و از اين جهت انسان عالم صغير است (از اخوان ج ٢ ص ٣٢١-٣٢٢، ٢٥).

عالَمِ صَغيرِ ادنى

-مراد عالم خيال است (از رسائل صدرا ص ٢٤٢).

عَالَمِ صُوَر

-(اصطلاح فلسفى)مراد از عالم صور هم عالم صور مقدارى است و هم عالم صور حسى است كه يكى را عالم عقلى و ديگري را عالم حسى خوانند.

(از اسفار ج ١ ص ٢٩٢،٧٤-ج ٤ ص ١٥٠ و مجموعۀ دو مصنفات ص ٢٣١).

عالَمِ صُورِ طَبيعيَّه

-(اصطلاح فلسفى) مراد عالم طبيعت است (از اسفار ج ٤ ص ١٥٠)

عالَمِ صُوَرِ مِقدارى

-(اصطلاح فلسفى) مراد عالم مثالات است رجوع به مثل و عالم مثال و(اسفار ج ٢ ص ١٥٩)شود.