٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٣ - بيعت (١) آیة الله محمد مؤمن قمى

در مجمع البيان در تفسير سوره نصر ضمن ماجراى فتح مكه آمده است:

رسول خدا(ص) از مدينه به قصد مكّه براى روز آخر ماه رمضان در سال هشتم هجرى با ده هزار نفر از مسلمين و حدود چهارصد سوار خارج شدند. (١٣)

همچنين در تفسير آيه ١٥ از سوره فتح گفته است:

غزوه تبوك بعد از فتح مكه و بعد از غزوه حنين و طائف و بازگشت پيامبر (ص) به مدينه و اقامت او از ذى الحجّة تا رجب در آن شهر بوده است. سپس آن حضرت در ماه رجب، براى رفتن به تبوك آماده شدند و در باقى مانده ماه رمضان سال نهم هجرت از غزوه تبوك بازگشتند و بعد از آن براى هيچ غزوه يا جنگى خارج نشدند تا وفات كردند. (١٤)

تاريخ اين امور را به سبب ارتباطش با مفاد آيات سه گانه مذكور بيان كرديم تا با توجه به زمان وقوع آنها، زمان دقيق بيعتها مشخص شود. ما از تاريخهاى ذكر شده مطالبى را نتيجه مى‌گيريم كه در آينده به آنها اشاره خواهيم كرد.

در تفسير على بن ابراهيم ذيل آيه {لقد رضي اللّه‌ُ عَن المؤمنين إذ يبايعونك تحتَ الشجرة } ،آمده است: اين آيه در باره بيعت رضوان نازل شده است و رسول خدا(ص) با مسلمانان شرط كردند كه بعد از اين بيعت هرگز كارهاى رسول خدا(ص) را انكار نكنند و در هيچ يك از اوامر حضرت، با ايشان مخالفت نورزند. خداوند بعد از نزول آيه رضوان، اين آيه را نازل كردند:

{إنّ الذين يُبايعونك إنّما يُبايعون اللّه‌ يدُاللّه‌ِ فوق أيديهم فمن نكث فإنّما ينكُثُ على نفسه و من أوفى بما عاهد عليه اللّه‌ فسيؤتيه أجراً عظيماً } ؛

همانا آنهايى كه با تو پيمان ببندند به تحقيق با خداوند پيمان بسته‌اند، دست خداوند بر بالاى دستهاى آنان قرار دارد، پس هركس پيمان شكنى كند جز اين نيست كه عليه خويش پيمان مى‌شكند و آن كه به آنچه با خدا پيمان بسته است، وفادارى كند به زودى خداوند پاداش بزرگى را به او خواهد داد».


(١٣) همان.
(١٤) همان.