شخص مستأجر امين است و نسبت به مال مورد اجاره ضامن نيست، مگر در صورت كوتاهى و افراط و يا تسليم عين مورد اجاره به ديگرى، بدون اذن مالك... كارگر مانند شوينده لباس اگر لباس نزد او بسوزد يا پاره شود، پزشك، ختنه كننده ، حجامت كننده و غير آنها، هر چند در كارشان متخصص و اهل دقت باشند در صورت تلف ضامن هستند. اما اگر تلف مال در دست آنها از ناحيه كار و عملشان نباشد، ضامن نيستند. ناخداى كشتى و مكارى (٥٢) جز در صورت كوتاهى در انجام وظيفه، ضامن نيستند. (٥٣)

صاحب جواهر در اين باره چنين گفته است:

صاحبان حرفه مثل شوينده لباس، حجامت كننده، ختنه كننده، چشم پزشك، دامپزشك و مانند اينها هر چند در كارشان ماهر باشند، در صورت افساد و خراب كردن ضامن هستند و فرقى بين اجير خاص و اجير مشترك نيست ... از ظاهر عبارت «التنقيح الرائع» در باب ديات استفاده مى‌شود كه اگر عارف، طفل يا ديوانه يا برده‌اى را بدون اذن ولىّ يا مالك معالجه كند، ضامن است. بلكه در صورت اذن و گرفتن اجرت نيز قول به ضمان قوى است و مخالفى را در اين مسأله نيافتم، مگر آنچه از ابن ادريس و علامه در تحرير، مبنى بر عدم ضمان نقل شده است. به هر حال آنچه در باره ضمان صاحبان حرفه گفتيم، در صورتى است كه اتلاف به دست آنان از ناحيه كار آنان باشد، اما اگر تلف از ناحيه كار او نباشد و افراط و تفريط نيز صورت نگرفته باشد، قول صحيح اين است كه به دليل اصل عدم ضمان و امين بودن شخص عامل، ضامن نيست. همچنين ناخداى كشتى در صورتى كه اتلاف به دست او و به واسطه عمل او در به كارگيرى چوبها و طنابها انجام گرفته باشد، ضامن است. مكارى نيز اگر به سبب راهبردن نادرست كاروان يا پاره شدن طنابها موجب اتلاف اشخاص يا اموال شود، ضامن است... . (٥٤)

(٥٢) كسى كه وسيله نقليه‌اش را براى حمل و نقل كرايه مى‌دهد(مترجم).
(٥٣) ارشاد الأذهان، ج١، ص٤٢٥.
(٥٤) جواهر الكلام، ج٢٧، ص٣٢٢ ـ ٣٢٥.