شيخ طوسى در تهذيب اين حديث را يك بار با سند خويش از احمد بن محمد در مسائلى كه اسماعيل بن عيسى از (٦٨) امام هادى(ع) پرسيده است به همين نحوى كه ذكر شد، نقل كرده است. اين نقل شيخ مطابق با كافى است كه اين حديث را از عده‌اى از اصحاب از احمد بن محمد در مجموعه سؤالات اسماعيل بن عيسى از امام هادى(ع) نقل كرده است. (٦٩) و بار ديگر با سند خويش به محمد بن على از محبوب از اسماعيل بن عيسى از ابى الحسن(ع) نقل كرده است كه گفت:

از امام در مورد اجيرى كه نافرمانى صاحب خويش مى‌كند، پرسيدم كه آيا زدن او حلال است يا نه؟ پاسخ دادند: لايحلّ أن تضربه إن وافقك أمسكه و إلاّ فخلّ عنه؛ (٧٠)

حلال نيست او را بزنى. اگر با تو سازگار است او را نگه دار و در غير اين صورت او را رها كن.

ظاهراً اين نقل صحيح است؛ زيرا عبارت: «او را رها كن» با اجير مناسب است نه با عبد. در هر حال وثاقت اسماعيل بن عيسى ثابت نشده است.

(٦٧) وسائل الشيعه، ج١٨، ص٣٧٧، باب ٢٧ از ابواب مقدمات الحدود، ح٢.
(٦٨) تهذيب الأحكام، ج١٠، ص١٤٨، كتاب الحدود، باب من الزيادات، ح٢٢.
(٦٩) كافى، ج٧، ص٢٦١، كتاب الحدود، باب النوادر، ح٥.
(٧٠) تهذيب الأحكام، ج١٠، ص١٥٤، كتاب الحدود، باب من الزيادات ، ح٥.