قال: قلت لأبي عبداللّه‌(ع): المرأتان تنامان في ثوب واحد. فقال: تضربان. فقلت حدّاً؟ قال: لا. قلت: الرجلان ينامان في ثوب واحد؟ قال: يضربان. قال: قلت: الحد؟ قال: لا؛ (٥٧) از امام صادق(ع) پرسيدم اگر دو زن در يك بستر بخوابند؟ فرمود: آن دو را تازيانه مى‌زنند. گفتم: آيا به عنوان حد؟ فرمود: نه. گفتم: اگر دو مرد در يك بستر بخوابند؟ فرمود: تازيانه زده مى‌شوند. گفتم: به عنوان حد؟ فرمود: نه.

در اين حديث تنها به ذكر تازيانه اكتفا شده است و همچنين اين كه نبايد ضربات تازيانه به مقدار حد شرعى باشد. مقتضاى اطلاق اين حديث آن است كه عدد نود و نه در ضربات، متعين نيست.

البته اين روايت تنها در خصوص اجتماع دو مرد يا دو زن وارد شده است و شامل فرض اجتماع مرد و زن نمى‌شود.

در هر حال جمع بين اين روايات با تقييد، بهتر از جمع ميان آنها با حمل روايات نود و نه ضربه بر ذكر مصداق است .

از اين رو قول به وجوب نود و نه ضربه متعين است، اگر اجماعى بر خلاف آن نباشد. اما اگر بنابر آن چه صاحب جواهر نقل كرده، (٥٨) اجماع بر خلاف آن باشد، بايد روايات را به مقام بيان حد اكثر تعزير حمل كرد.

(٥٦) وسائل الشيعه، ج١٨، ص٤٢٤، باب ٦ از ابواب حد لواط، تنها حديث اين باب.
(٥٧) وسائل الشيعه، ج١٨، ص٣٦٧، باب ١٠ از ابواب حد زنا، ح١٦ .
(٥٨) جواهر الكلام، ج٤١، ص٢٩٠ ـ ٢٩١.