دسته دوم: رواياتى است كه در خصوص زوجه‌اى آمده كه تنها وارث شوهر خود است و شوهر جز او هيچ وارثى ندارد. در بعضى از اين روايات كه فراوان و مستفيض است، آمده كه همه تركه براى زوجه است، مانند معتبره ابو بصير از امام صادق (ع):

في امرأة ماتت و تركت زوجها، قال: المال كلّه له، قلت: فالرجل يموت و يترك امرأته، قال: المال لها، (٧٢)

از امام صادق (ع) پرسيدم: زنى مرد و شوهرش را به جا گذاشت، فرمود: همه مال براى اوست. پرسيدم: مردى مى‌ميرد و همسرش را به جا مى‌گذارد، فرمود: همه مال براى او (زن) است.

البته اكثر روايات اين دسته ميان زوجه و زوج در ارث تفصيل داده‌اند كه هرگاه زوج تنها وارث باشد، همه مال براى اوست، ولى هر گاه زوجه تنها وارث باشد، ربع مال براى اوست و باقى براى امام است، از جمله:

ـ روايت ابوبصير از امام باقر (ع) در باره مردى كه فوت كرد و همسرش را به جا گذاشت، امام فرمود:

للمرأة الربع و ما بقي فللإمام، (٧٣)

يك چهارم مال براى زن است و باقى براى امام.

ـ روايت محمد بن مروان از امام باقر (ع) در باره مردى كه فوت كرد و همسرش را به جا گذاشت، امام فرمود:

لها الربع و يدفع الباقي إلى الامام، (٧٤)

يك چهارم مال براى زن است و باقى به امام داده مى‌شود.

ـ روايت صحاف:

(٧٢) همان، ج٢٦، ص٢٠٣، باب ٤ از ابواب ميراث الأزواج، ح٦.
(٧٣) همان، ص٢٠٢، ح٤.
(٧٤) همان، ص٢٠٣، ح ٧.