فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٩ - وضو در پرتو كتاب و سنّت
«انس هنگام مسح پاهايش آنها را مرطوب مىكرد». ابن كثير گفته است: «سند اين روايت صحيح است». (١)
٢٨. از شعبى نقل شده است :
«جبرئيل مسح كردن را نازل كرده است... آيا نمىبينى در تيمّم مسح مىشود آنچه كه در وضو شسته مىشود و رها مىشود آنچه در وضو مسح مىشود؟» (٢)
٢٩. از اسماعيل نقل شده است:
«به عامر شعبى گفتم: گروهى از مردم مىگويند جبرئيل شستن پاها را نازل كرده است. آيا درست است؟ گفت. جبرئيل مسح كردن را نازل كرده است». (٣)
٣٠. از نزال بن سيره نقل شده است:
«على آب درخواست كرد تا وضو بگيرد. آن گاه وضو گرفت و در آخر بر كفش و پاهايش مسح كرد. سپس وارد مسجد شد و كفشهايش را در آورد و پس از آن نماز خواند». (٤)
٣١. از ابى ظبيان نقل شده است:
«على را ديد كه لنگى زرد و لباسى مشكى برتن دارد و در دستش يك چوب دستى است. نزديك ديوار زندان آمد، آن گاه به كنارى رفت و وضو گرفت و بر كفشها و پاهايش مسح كرد؛ سپس وارد مسجد شد و كفشهايش را در آورد و نماز خواند» (٥) .
آنچه نقل شد مشتى از خروار بود. هر كس در صحاح و مجموعه هاى حديثى جستجو كند به بيشتر از آنچه ما به طور گذرا گفتيم، آگاهى مىيابد.
(١) طبرى، جامع البيان، ج٦، ص٨٢؛ قاسمى، محاسن التأويل، ج٦، ص١١١؛ ابن كثير دمشقى، تفسير القرآن الكريم، ج٢، ص٢٧.
(٢) تفسير القرآن الكريم، ج٢، ص٢٧.
(٣) همان، ص٢٥.
(٤) كنز العمال، ج٩، ص٤٣٥، حديث ٢٦٨٥٦.
(٥) كنز العمال، ج٥، ص١٢٦.