اين مجازات آماده كن. آن گاه دو ركعت نماز خواند سپس در حال تشهد نشست و گفت: بارالها با گناهى كه خود مى‌دانى به سويت آمدم. من از اين گناه مى‌ترسم و به جانشين رسول تو و پسر عموى پيامبرت پناه آوردم و از او درخواست كردم مرا تطهير كند. او مرا ميان سه مجازات مخيّر كرد. خداوندا، من شديدترين مجازات را برگزيدم. بارالها، از تو درخواست مى‌كنم كه اين مجازات را كفاره گناهانم قرار دهى و در آخرت به آتش دوزخ مرا نسوزانى.

سپس در حالى كه گريه مى‌كرد ايستاد و در گودالى كه امير مؤمنان(ع) براى او كنده بود در حالى كه مى‌ديد آتش پيرامونش شعله مى‌كشد وارد شد.

پس از اين سخنان، امير مؤمنان(ع) گريه كرد و اصحاب حضرت نيز همگى گريستند آن گاه امير مؤمنان(ع) فرمود: قُم يا هذا فقد أبكيت ملائكة السماء و ملائكة الارض، فإنّ اللّه‌ قد تاب عليك، فقم و لاتعاودنّ شيئاً ممّا فعلت. (٣١)

از نقل امام على(ع) از پيامبر اكرم(ص) و از عملكرد امير مؤمنان(ع) استفاده مى‌شود كه مجازات لواط كننده يكى از سه چيز است: يك ضربت شمشير تا هر جا كه برسد، پرتاب كردن از كوه با دست و پاى بسته، سوزاندن در آتش. اين حكم با مدلول روايات دسته نخست غير كه حدّ لواط كننده را حدّ زنا كار مى‌دانستند، مغاير است. علاوه بر آن كه بر اساس ظاهر حديث، حاكم شرع ميان آن سه مخير است، بلكه خود گناهكار در پذيرش يكى از آن سه مجاز است.

برداشت ما از حديث:

نخست: مضمون حديث فوق آشكارا بر اين دلالت مى‌كند كه موضوع حدّ با يك بار

(٣١) وسايل،ج١٨، باب ٥ از ابواب حدّ لواط، ح١.