كشتن كسى كه با مردى لواط كرده و يا به زن اجنبى دخول كرده واجب است. امام ميان گردن زدن وى و پرتاب كردن او از ديوار بلند و خراب كردن ديوار بر او و سنگسار و سوزاندن با آتش، مخير است.

اگر اين عمل زشت را با مرد بدون دخول انجام دهد، در صورت احصان سنگسار مى‌شود و در صورت بكر بودن(عدم احصان) تازيانه مى‌خورد. (٣٥)

مشاهده مى‌شود در اين عبارت، از حيث موضوع به خصوص زن اجنبى توسعه داده نشده و از نظر حكم، تخيير ميان اقسام سه گانه قتل مطرح شده است و در فرض دخول، به روايات قسم دوم عمل شده و در كمتر از دخول، به روايات قسم اوّل عمل شده است؛ در حالى كه اين جمع هيچ دليلى ندارد و هيچ گونه اشاره‌اى در ميان رواياتـ جز روايت دوم از باب اوّل ـ به آن نشده است.

٣ . علامه حلّى در ارشاد الاذهان (٣٦) مى‌گويد:

لواط، وطى مذكّر است كه در صورت دخول، فاعل و مفعول هر دو كشته مى‌شوند البته در صورتى كه هر دو بالغ و عاقل باشند چه هر دو حرّ باشند يا عبد، چه هر دو مسلمان باشند يا كافر، چه هر دو محصن باشند يا غير محصن يا يكى محصن باشد و ديگرى غير محصن و... .

امام در كشتن وى ميان زدن وى با شمشير و سوزاندن و سنگسار و پرت كردن از جاى بلند و خراب كردن ديوار بر وى يا جمع ميان يكى از اين‌ها و سوزاندن، مخيّر است.

اگر دخول نشده باشد هر دو صد تازيانه مى‌خورند چه هر دو حرّ

(٣٥) مبسوط، ج ٨، كتاب الحدود، تصحيح و تعليق محمدباقر بهبودى، چاپ حيدرى، ص ٧.
(٣٦) ارشاد الذهان، ج٢، كتاب الحدود، چاپ جامعه مدرسين، ص ١٧٥.