جلودى که از دور گفت‌وگوی امام و مأمون را می‌دید و هیچ اطلاعی از محتوای آن نداشت، به خاطر سابقه جناياتش با خاندان آن حضرت چنان مى‌پنداشت كه امام(ع)، مأمون را به قتل او تحريک مي‌كند و خواهان انتقام است؛ از این رو، به مأمون گفت: يا امير‌المؤمنين! تو را به خدا و به خاطر خدمتی که به پدرت (هارون) کردم، خواسته اين مرد را در‌باره من نپذير. مأمون وقتی این جمله را از جلودی شنید، رو کرد به امام رضا (ع) و گفت: اين مرد با سوگندی که داده، قول شما را رد و خواسته شما را نفی کرده است‌؛ آن‌گاه رو به جلودى كرد و گفت: نه، به خدا قسم، قول او را در‌باره تو نخواهم پذيرفت. آن‌گاه دستور داد او را ببرند و گردن بزنند.[٩٩]

نتیجه‌گیری

با نگاهی پژوهش‌گرانه و تأمل‌برانگیز در آموزه‌های دینی، به ویژه سیره رفتاری معصومان(ع)، می‌توان راهبردهای کلی و فراگیری درباره «سبک زندگی» به دست داد که برای هر زمان و مکان الگو باشند.

انسان فطرتاً زیبایی را دوست دارد و حس زیبایی، یکی از ابعاد روح انسان را تشکیل می‌دهد؛ بر این اساس، کلام و رفتار زیبا برایش جذاب و دل‌نشین است؛ به‌خصوص اگر منشأ وحیانی داشته باشد. از امام رضا(ع) نقل شده:

مهر الهی از آن کسی باد که با آموزش معارف ما، امرمان (امامت و ولایت) را زنده کند! به راستی اگر مردم خوبی‌های سخنان ما را در‌می‌یافتند، از ما پیروی می‌کردند.

از منظر دین، سبک زندگی انسان بر سه اصل استوار است: ارتباط با خدا، ارتباط با خود و ارتباط با دیگران. در سنت و سیره معصومان(ع)، کیفیت و چگونگی این اصول سه‌گانه به خوبی تبیین شده است؛ از این رو، نیازمند سنت و سیره خاندان وحی هستیم تا با مراجعه به سیره معصومان(ع) و تحلیل و بازخوانیِ دقیق آن، تشنگان معرفت را از این منبع وحیانی سیراب کرده و لذت بندگی و زندگی را به آن‌ها بچشانیم و سعادت و خوش‌بختی دو سرا را پیش رویشان قرار دهیم.

[٩٩]. ر.ک: عیون‌اخبار‌الرضا(ع)، ج١، ص١٧٢؛ مناقب، ج٣، ص٤٥٧.