و در اصطلاح، «سیره» به معنای چگونگیِ رفتار پیامبر و امامان معصوم‌(ع) است. و نیز «کتب سیر»، کتاب‌هایی هستند که در آن‌ها درباره روش و کیفیت رفتار پیامبراکرم(ص) و یا معصومان(ع) و یا اصحاب ایشان گفت‌وگو می‌شود.[٤٠]

٢. سبک زندگی

واژه «‌سبک‌» در کتاب‌های لغت و فرهنگ‌نامه‌ها به معنای: قاعده زندگی، طریقه کردار و عمل، عادت و خوی طبیعت، قانون، مذهب و... است.[٤١]

و اصطلاح «سبک زندگی‌» اصطلاح نسبتاً جدیدی است که در اواخر قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم وارد جامعه‌شناسی و ادبیات علوم اجتماعی شده است. جامعه‌شناسان، دانشمندان علوم اجتماعی و مدیران فرهنگی، تحقیقات و مطالعات فراوانی روی آن صورت داده و کتاب‌ها و مقالات متعددی درباره آن نوشته‌اند.[٤٢]

جامعه‌شناسان تعریف‌های متفاوتی از «سبک زندگی» ارائه کرده‌اند؛ از جمله:

الف) فعالیت‌های نظام‌مندی که از ذوق و سلیقه شخص ناشی شده و بیشتر بروز عینی و خارجی داشته و به صورت نمادین به شخص هویت می‌بخشد و میان اقشار مختلف اجتماعی تمایز ایجاد می‌کند.[٤٣]

ب) مجموعه‌ای از عملکردها که شخص با بهره‌گیری از آن‌ها، علاوه بر رفع نیازهای خارجیِ خود، روایت خاصی از هویت شخصی خود را در برابر دیگران مجسم می‌سازد.[٤٤]

نقد و بررسی

به طور معمول جامعه‌شناسان، آنچه موجود است را توصیف و تحلیل می‌کنند؛ بر این

[٣٩] . ر.ک: لسا‌ن‌العرب، ج٤، ص٣٨٩؛ القاموس المحیط، ج٢، ص٥٤.

[٤٠] . ر.ک: سیری در سیره‌نویسی، ص٢٩.

[٤١] . لغت‌نامه دهخدا، ج٢٦، ص٢٣١.

[٤٢] . ر.ک: فصل‌نامه تحقیقات فرهنگی، ش١، ص ١٩٩-٢٣٠.

[٤٣] . نظریه کنش؛ دلایل عملی و انتخاب عقلانی، بوردیو پی یر، ترجمة: مرتضی مردی‌ها.

[٤٤] . جامعه‌شناسی، گیدنزانتونی، ترجمة: منوچهر صبوری.