نيروى سواره نظام است. كه در صدر اسلام اسب بود و امروز نيروى زرهى.
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى أَصْحَابِ الْخَيْلِ ...
خداوند:
عنايت ١ مجاهدان:
منزلت سواره نظام ١ ٤٧٤- ٢٧٧- وَ عَنْ عَلِيٍّ (ع) أَنَّهُ قَالَ: (مَنِ ارْتَبَطَ فَرَساً فِي سَبِيلِ اللَّهِ، كَانَ عَلَفُهُ وَ كُلُّ مَا يَنَالُهُ وَ مَا يَكُونُ مِنْهُ وَ أَثَرُهُ حَسَنَاتٍ فِي مِيزَانِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ). (مستدرك الوسائل، ١١/ ١١٥، ح ١٢٥٦٩)
على (ع) فرمود: هركه اسبى را در راه خدا به آخور ببندد علفى كه به آن مى‌دهد، و هرچه از بابت آن مى‌كشد و هر كوششى كه براى تيمار آن بنمايد، و آنچه از آن ناشى مى‌شود، روز قيامت همه حسناتى است كه در ميزان عملش نهاده شود.» ١. پاداش آماده كردن مركب سوارى براى جبهه: اگر مسلمانى مركبى را (وسيله سوارى) براى جبهه‌ها آماده كند و ابزارى فراهم نمايد، پاداش آن، در ميزان اعمال او در قيامت به حساب مى‌آيد. روايت به دورانى اشاره دارد كه اسب مهم‌ترين ابزار جنگ به حساب مى‌آمد.
مَنِ ارْتَبَطَ فَرَساً فِي سَبِيلِ اللَّهِ، كَانَ عَلَفُهُ وَ كُلُّ مَا يَنَالُهُ وَ مَا يَكُونُ مِنْهُ وَ أَثَرُهُ حَسَنَاتٍ فِي مِيزَانِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ جنگ:
پاداش كمك رسانى به ١ ٤٧٥- ٢٧٨- عَوَالِي الآلَّلِي: عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: (ارْتَبِطُوا الْخَيْلَ، فَإِنَّ ظُهُورَهَا لَكُمْ عِزٌّ، وَ أَجْوَافَهَا كَنْزٌ).