٢١٢- ١٥- وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ: إِنَّ أَبَا دُجَانَةَ الْأَنْصَارِيَّ اعْتَمَّ يَوْمَ أُحُدٍ بِعِمَامَةٍ، وَ أَرْخَى عَذَبَةَ الْعِمَامَةِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ حَتَّى جَعَلَ يَتَبَخْتَرُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) إِنَّ هَذِهِ لَمِشْيَةٌ يُبْغِضُهَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَّا عِنْدَ الْقِتَالِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ١٥، ح ١٩٩١٧)
«ابودجانه انصارى» در روز جنگ احد عمامه به سر بست و بخشى از شال آن را بين دو كتفش رها كرد و با حالت غرور و تكبر، قدم برداشت. پيامبر خدا (ص) فرمود: اين گونه رفتار، راه رفتنى است كه خداوند را به غضب مى‌آورد، مگر در جنگ در راه خدا! روايت در دو واقعه (جنگ احد و بدر) نقل شده است و ممكن است در دو جنگ واقع شده باشد. به روش راه رفتن، نمايش قدرت و رژه رفتن نيروهاى مسلح در برابر دشمن اشاره دارد.
١. نمايش قدرت و رزمايش قبل از مواجهه با دشمن: در جنگ احد، يكى از رزمندگان اسلام مغرورانه و متكبرانه راه مى‌رفت. پيامبر (ص) فرمود: اين حالت را خدا دوست ندارد، مگر در برابر دشمن، براى به نمايش گذاشتن قدرت اسلامى و مرعوب ساختن دشمن.
إِنَّ هَذِهِ لَمِشْيَةٌ يُبْغِضُهَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَّا عِنْدَ الْقِتَالِ‌ ٢. رعايت اخلاق اسلامى توسط رزمندگان: از اينكه خداى متعال حالت تكبر را دوست ندارد (لا تمش فى الارض مرحاً) و همين كه پيامبر (ص) فقط نسبت به دشمن استثناء قائل شدند، استفاده مى‌شود كه رزمندگان بايد صفات اخلاقى و ارزشهاى الهى را نسبت به نيروهاى خودى در هنگام جنگ رعايت نمايند.
إِنَّ هَذِهِ لَمِشْيَةٌ يُبْغِضُهَا اللَّهُ‌ ٣. نمايش اقتدار رزمندگان اسلام نوعى جنگ روانى عليه دشمن: نمايش اقتدار نيروهاى رزمى تأثير فراوانى در ارتقاء روحيه رزمندگان اسلام و تضعيف روحيه و ارعاب دشمنان دارد. رفتار ابودجانه و تأييد