المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٦١ - اقسام الف و لام

قوله: ان اشيربها: ضمير در « بها » به الف و لام راجع است.

قوله: و بمصحوبها: مقصود از « مصحوب ال» مدخول آن مى‌باشد.

متن: «١٠٧»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

قد: بمعناى تعليل.

تزاد: فعل مضارع مجهول و ضمير نائب فاعلى آن به « ال » راجع است.

لازما: حال است از مصدرى كه « تزاد » دلالت برآن دارد.

كاف: حرف جارّ.

اللّات: مجرور بكاف، متعلّق باستقرّ و خبر است براى مبتداء محذوف و تقدير كلام ذلك كاللّات مى‌باشد.

واو: عاطفه.

الآن: معطوف به « اللّات ».

واو: عاطفه.

الّذين: معطوف به اللّات.

ثمّ: عاطفه.

اللّاتى: معطوف است به اللّات.

ترجمه:

و گاهى الف و لام زائده واقع مى‌شود در حاليكه زيادى آن لازمه است مانند الف و لام در كلمات اللّات و الآن و الّذين و اللّاتى.

شرح عربى:

و قد تزاد لازما، بان كان ما دخلت عليه معرّفا بغيرها، كاللّات، اسم‌