المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٣٢ - شرح صله موصول

بايد مذكور باشد مثلا بگوئيم ما قعد زيد لكنّه قائم.

سپس شارح گويد:

مقصود از شبه جمله ظرف و جارّ و مجرور است مشروط باينكه تامّ باشند.

مثال ظرف مانند: من عندى يعنى من كان عندى.

مثال جارّ و مجرور مانند: الّذى فى الدّار يعنى الّذى كان فى الدّار.

و مثال جمله مانند: الّذىّ ابنه كفل.

سپس مى‌گويد:

ظرف و جارّ و مجرورى كه صله واقع مى‌شوند واجب است متعلّق به « استقرّ » محذوف باشند.

مؤلّف گويد:

مراد از « استقرّ » همان افعال عام يعنى كون، ثبوت، وجود و حصول است كه از اتمام آنها به « استقرّ » تعبير مى‌كنند.

بعضى از ارباب ادب گفته‌اند:

مقصود از ظرف و جارّ و مجرور تامّ اينستكه در صله آوردن بآن فايده باشد مانند جاء الّذى عندك يا جاء الّذى فى الدّار.

بنابراين ظرف و جارّ و مجرورى كه در صله آوردن بآنها فائده‌اى نباشد صحيح نيست آنها را بعنوان صله بياوريم از اينرو گفتن جاء الّذى بك يا جاء الّذى اليوم صحيح نمى‌باشد.

قوله: معهود معناها غالبا: ضمير در « معناها » به جمله راجع است.

قوله: او شبهها: يعنى شبه جمله.

قوله: الّذى وصل الموصول به: ضمير در « به » به كلّ واحد من الجملة و شبهها راجع مى‌باشد و معناى عبارت چنين است:

جمله و شبه جمله‌اى كه بواسطه هريك از آنها براى موصول صله آورده مى‌شود.