المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٤ - اعراب در اسم و فعل مضارع
متن: «٢٧»
|
و ارفع بواو و انصبنّ بالالف |
و اجرر بياء ما من الاسماء اصف |
تجزيه و تركيب
ارفع: بصيغه امر حاضر، فعل و فاعل.
بواو: جارّ و مجرور، متعلّق به « ارفع ».
و: عاطفه.
انصبنّ: امر حاضر مؤكّد به نون تأكيد ثقيله، معطوف به « ارفع ».
بالالف: جارّ و مجرور، متعلّق است به « انصبنّ ».
و: عاطفه.
اجرر: بصيغه امر حاضر، معطوف است به « انصبنّ ».
بياء: جارّ و مجرور، متعلّق است به « اجرر ».
ما: موصوله بوده و مفعول است براى « اجرر ».
من الاسماء: جارّ و مجرور، متعلّق است به « اصف ».
اصف: بصيغه متكلّم وحده از فعل مضارع، صله و عائد براى « ماء موصوله» و عائدش محذوف است و تقدير كلام « اصفه » مىباشد.
ترجمه:
بواسطه واو رفع بده و بوسيله الف نصب بده و با ياء جرّ بده اسمائى را كه توصيف مىكنم.
متن: «٢٨»
|
من ذاك ذو ان صحبة ابانا |
و الفمّ حيث الميم منه بانا |