المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٠٥ - موصولات اسمى

شارح گويد:

يعنى نون از تثنيه دو اسم اشاره يكى « ذا » و ديگرى « تا » بتشديد خوانده شده است:

امّا نون « ذان » مانند آنچه در آيه (٣٢) از سوره قصص آمده:

فذ انّك برهانان.

شاهد در « ذانّك » است كه نونش مشدّد مى‌باشد.

و امّا نون « تان » مانند آنچه در آيه (٢٧) از سوره قصص وارد شده:

احدى ابنتىّ هاتينّ.

شاهد در « هاتينّ » است كه نونش بتشديد وارد شده.

مصنّف گويد:

وجه تشديد نون تثنيه در اسم موصول و اشاره تعويض مى‌باشد.

شارح گويد:

يعنى تشديد را در اسم موصول عوض از ياء محذوفه و در اسم اشاره بدل از الف حذف شده قرار داده‌اند.

سپس مى‌افزايد:

و گاهى نون از « الّذين » و « اللّتين » حذف مى‌شود.

امّا « الّذين » مانند آنچه در كلام اخطل وارد شده:

يعنى اى قبيله بنى كليب بدرستيكه دو عموى من كسانى هستند كه سلاطين و پادشاهان را كشته و غل‌ها و زنجيرها را از اسرا بازكرده و ايشان را نجات دادند.

شاهد در « اللّذا » است كه نونش حذف شده.

و امّا « اللّتين » مانند آنچه در كلام اخطل نيز وارد شده:

يعنى: آندو زن كسانى هستند كه اگر قبيله بنى تميم آنها را زائيده‌