المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩١ - بيان شباهت وضعى و معنوىاسم به حروف

است ايندو را معرب قرار داده‌اند.

قوله: كما هو الاصل فى وضع الحرف: ضمير « هو » به كون الوضع على حرف واحد او حرفين راجع است.

قوله: فانّهما اسمان و بنيا لشبههما الحرف: تمام ضمائر تثنيه به « تاء » و « نا » راجع‌اند.

قوله: فيما هو الاصل ان يوضع الحرف عليه: ضمير « هو » به ماء موصوله راجع بوده چنانچه ضمير در « عليه » نيز بآن عائد است.

قوله: فالاوّل كما فى متى: مقصود از « الاوّل » معنائى است كه در مقابلش حرف وضع شده باشد.

قوله: فانّها اسم و بنيت لتضمّنها معنى ان الشّرطيّة: ضمائر مؤنّث به « متى » راجع مى‌باشند.

قوله: و الثّانى كما فى هنا: مقصود از « الثّانى » معنائى است كه در مقابلش حرف وضع نشده باشد.

قوله: فانّها اسم و بنيت لتضمّنها معنى الاشارة: ضمائر مؤنّث كلّا به « هنا » راجع هستند.

قوله: كان من حقّه ان يوضع له حرف: ضمير در « حقّه » به الّذى كه صفت معنى الاشارة است راجع بوده و ضمير در « له » به معنى الاشاره عود مى‌نمايد.

قوله: لانّه كالخطاب: ضمير در « لانّه » به معنى الاشارة عود مى‌كند.

قوله: لانّ شبه الحرف عارضه: ضمير منصوبى در « عارضه » به شبه الحرف راجع است.

قوله: و هو التّثنية: ضمير « هو » به ما يقتضى الاعراب راجع است.

متن: «١٧»