المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٦٧ - الف و لام زائده غير لازمه

نمايد.

قوله: و تزاد زايدة غير لازمة: ضمير در « تزاد » به الف و لام راجع است.

قوله: بان دخلت لاضطرار: ضمير در « دخلت » به الف و لام عود مى‌كند.

قوله: اراد به بنات اوبر: ضمير در « اراد » به شاعر و در « به » به بنات الاوبر راجع مى‌باشد.

قوله: و هو ضرب من الكماة: كلمه « ضرب » يعنى نوعى و « كماة » يعنى قارچ.

قوله: تمّم به البيت: ضمير در « تمّم » به مصنّف و در « به » به « السّرى » راجع است.

متن: «١٠٩»

تجزيه و تركيب‌

واو: استيناف.

بعض: مضاف، مبتداء.

الاعلام: مضاف اليه.

عليه: جارّ و مجرور، متعلّق به « دخلا ».

دخلا: ماضى معلوم، مفرد، مذكّر، الفش اطلاقى است، خبر.

للمح: جارّ و مجرور، متعلّق به « دخلا » ، مضاف.

ما: موصوله، مضاف اليه.

قد: براى تحقيق.

كان: ماضى، معلوم، مفرد مذكّر، صله.

عنه: جارّ و مجرور، متعلّق به « نقلا ».